Lençóis Maranhenses – Brazil

It took me allot of effort to get away from Jeriquaquara. I was just getting really lazy. And there is just 1 thing to do about that: Have an adventure 😮

IMG_9317.jpgI took a tip from the Lonely planet about traveling to Lençóis Maranhenses the alternative way. It’s all done through boats, 4WD (4 wheel drive) and public transportation. Lençóis Maranhenses is a national park with perfect white dessert dunes and inside the dunes are small lakes of crystal blue water. It’s one of nature’s secret places and not allot of people go there (everybody wants to but nobody has the time). There is a small town in front of Lençóis Maranhenses called Barreirinhas. This was my destination.

We took a 4WD truck to Camocim from Jeriquaquara. We meaning 1 Swiss man, 1 Italian woman, me and an Australian girl. An odd group but when traveling it isn’t a problem. We had a really great time together. The 4WD was a transport we arranged from our posadas and we started at 7:30 am. There were 3 more people in the same car and we ended up doing the entire trip to Lençóis Maranhenses together. It was a nice ride but most importantly we skipped a couple of public busses. The ride costed me 40 reals.

From Camocim drove a public bus to Parnaiba (nice place with a market) where we then travelled to Totoia. This is where we stayed the night. We knew a posada there at the beach but it was really expensive and decided to try another one in the middle of the city: Posade Guaras. We got a nice 4 person room for 30 reals each.

The next day we made some changes to the original plan. The hostel owner offered us to take us to paulino neves with his truck. It’s not the direct way to Barreirinhas but a small detour which has some great landscapes and takes us to Attins afterwards. Attins is a small (and I mean really small) village at a river that flows to Barreirinhas. We decided to do it and it was great fun. We drove in a 4WD trough dunes which were flooded with water and beaches. Just driving around with a big 4×4 through 1 meter high water is great fun.. It was a big adventure where the drivers friend had to get out regularly to see how deep the water was and find a good path through the flooded roads.

When we arrived at paulino neves we went Caburé (also called) “little Lencois” where we waited for a boat.

Then we took a boat across the river “Rio preguica,  lazy river” to Attins (a small town… meaning one road, one posada and a restaurant). It started raining by then and when I mean raining I mean monsoon raining. Welcome to the raining season I guess. We had a good time anyway, even without electricity. Because when the electricity went out, they lit candles. Candlelight is a good thing to have now and again and reminds you to appreciate how the things are back home :grin:.

The next day we took a guide to the dunes of Lençóis Maranhenses. It was an hour walk to get there but what an amazing site it was. Walking to the dunes was an adventure already because sometimes you have to walk through a meter of water. And it was definitely the longest hike I ever did barefoot in my life. Your either walking through water or on dunes so barefoot is the best way to walk.

 

At Lençóis Maranhenses  we swam in the lagoons and they even had a small plastic board which you use to slide down the dunes. At one point a big dune was ending in the water and it was a perfect combination.  Sliding down the dunes like a kid and ending in the water.

We walked back at the beach to the  town and we took a public boot to Barreirinhas (10 reals).  To catch the boat we had to wade through meters of water with all our gear on.. The whole detour was amazing and I definitely recommend it before going to Barreirinhas.

The boat ride was really relaxed and reminded me of the amazon trip I took 2 years ago. We arrived at Barreirinhas and found a hostel with a local guide that was also on the boat and ate some well-deserved pizza 😛 .

The next day we booked a tour to the park again. Barreirinhas is really touristy and totally different than Attins. They had big truck to go to the dunes and there where allot more people. Although it was touristy it was still good because it was a different part of the park. The truck took us through a rough path and was driving through 1,5 meters of water sometimes. I was sitting in the back of the truck and even my feet got wet. The park was like the photo’s you see when you google the name. No small patches of water here but large lakes and what looks like complete rivers.

Since my camera is broken my French fellow traveller was kind enough to borrow his camera (cannon 60D) to me. I was as happy as I could be because this place looked amazing and I saw perfect photo opportunities everywhere.

White desserts with small and large lakes of water. It’s a really weird looking place. Almost alien… The park even looks different between Attins and Barreirinhas so I was really glad I did both.

If you have the time I would definitely recommend going here. If you don’t skip a city and make time  😎

Maybe you will even make this picture! :

Nederlandse vertaling:

Het koste me erg veel moeite om te vertrekken uit Jeriquaquara. Ik werd daar gewoon steeds luier. Je kunt er maar 1 ding aan doen. Op avontuur!

IMG_9317.jpgIk heb een tip uit de Lonely Planet opgepakt over het reizen naar Lençóis Maranhenses. Deze alternatieve route bestaat uit boot ritten, 4WD (4×4 auto’s) en publiek transport. Lençóis Maranhenses is een nationaal park met perfecte witte duinen en tussen de duinen liggen kleine meren met Kristal helder blauw water. Het is echt 1 van moeder natuur ’s  geheime plaatsen die iedereen wil zien maar de meeste mensen kunnen niet. Ze hebben te weinig tijd of vinden de weg ernaar toe te “ruig/moeilijk”. Er is een klein stadje voor Lençóis Maranhenses genaamd Barreirinhas. Dit is mijn bestemming.

We namen een 4×4 auto naar Camocim vanaf Jeriquaquara. Met wij bedoel ik een Zwitserse man, een Italiaanse vrouw, ik en een Australisch meisje. Het was een vreemde groep met veel leeftijdsverschil maar als je aan het reizen bent is dat geen probleem. We hadden een geweldige tijd.

We werden door de 4×4 om 7:30 opgehaald bij onze posada’s en alle mensen in de auto zijn de hele trip bij elkaar gebleven. Het was privetransport waardoor we een aantal publieke bussen konden overslaan. Scheelt weer tijd maar kost wel 40 reals.

Van Camocim reed een publieke bus tot Parnaiba (kleine plaats met een leuke markt) waar we nog een bus pakten naar Totoia. Hier hebben we overnacht.  We zijn naar een bekende posada (welke aan een meer lag) gegaan maar deze was erg duur. We zijn daarna naar een posada in het centrum gegaan genaamd “Posade Guaras”. Hier kregen we een goedkope 4 persoons kamer voor 30 reals elk.

De volgende dag weken we af van het originele plan. De posada eigenaar bood ons aan om ons naar paulino neves te brengen met zijn 4×4. Het is niet de directe route naar Barreirinhas maar zeker de moeite waard is ons verteld. Hierna komen we aan in Attins, een klein dorpje aan een rivier die naar Barreirinhas stroomt. We besloten om de lange weg te nemen en dat was een goede beslissing. We reden met een 4×4 door duinen en stranden. De wegen waren grotendeels ondergelopen en sommige gedeeltes waren zeker 1 meter diep. Het was echt dikke lol om rond te racen door het water en echt extreem. De bijreider moest regelmatig uit de auto om te peilen hoe we door het water moesten rijden. Onderweg zie je auto’s vast zitten en hoop je dat het jou niet overkomt, haha.

Dit was echt een goede manier om de omgeving te zien en te weten te komen hoe de mensen hier hun dagelijkse leven lijden. Ons wegennet loopt al vast na een regenbuitje maar ons land zou in chaos vervallen als het zo extreem als hier wordt. Ik ken wel een aantal mensen die het geweldig zouden vinden om hier eens rond te rijden. Toen we in Paulino neves aankwamen gingen we naar Caburé (ook genaamd little Lencois) waar relaxed in een hangmat op de boot wachten die ons naar de andere kant brengt.

Toen we met de boot de “Rio preguica, lazy river” overstaken naar Attins (1 straat, 1 posada en 1 restaurant) begon het te regenen. En als ik zeg regenen bedoel ik moesson regens. We waren snel bij de posada waarna de elektriciteit uitviel. De kaarsen werden uit de kast gehaald en dat herinnerd iedereen er direct aan hoe gewoon je bepaalde dingen wel niet vindt thuis (en mist als het verdwijnt 😀 ).

De volgende dag zijn we met samen met de rest van de posada en een gids naar de duinen van Lençóis Maranhenses gegaan. Het was ongeveer een uur lopen om er te komen maar het was een super trek. Alleen er heen lopen was al een ervaring omdat alles ondergelopen is en je geregeld door een meter water heen waad. Het was zeker de langste hike die ik ooit blootvoets heb gedaan in men leven. Je loopt of in het water of in de duinen dus blootvoets is de enige manier om te lopen. (slippers werken niet… zeker niet die kloten havaianas.)

Eenmaal in Lençóis Maranhenses  zwommen we in de lagunes en ze hadden zelfs een klein plastic sleetje waarmee je van de duinen af kunt glijden . Als je de duinen en de lagunes combineert wordt het helemaal leuk omdat je zo het water in sleedt(?). Je bent weer een klein kind en lol dat je hebt 😮

We liepen via het strand terug naar het dorpje en namen een publieke boot naar Barreirinhas (10 reals). Om de boot te halen moesten we uiteraard door meters water waden met alle bepakking op onze rug en hopen dat de boel niet nat wordt of jezelf omvalt.

Al met al was de langere weg naar Barreirinhas zeker een avontuur en aanrader.

De boot was erg relaxed en herinnerde me aan de amazone tocht die ik 2 jaar geleden heb gedaan. We kwamen aan in Barreirinhas en vonden een hostel met een lokale gids welke ook op de boot meereisde. Hierna hadden we een welverdiende pizza!

De volgende dag hebben we weer een tour gepakt naar het park. Barreirinhas is een erg toeristische plaats en totaal anders dan Attins. Ze hadden een grote truck met veel mensen ( Braziliaanse toeristen) die naar de duinen reed. Hoewel het een stuk drukker was dan was het nog steeds een mooie tocht omdat het er anders uitzag dan in Attins. De truck reed naar de duinen over een “weg” die grotendeels was ondergelopen. We gingen steeds van links naar rechts door 1,5 meter water. Men voeten werden soms nat en wij zetten achterop de truck. Het park ziet er precies zo uit als je foto’s die je googled op “Lencois”. Geen kleine lagunes maar complete rivieren door de duinen hier.

Omdat men camera kapot is heeft men Franse reisgenoot me maar verblijd door zijn camera (een canon 60D) uit te lenen aan mij. Ik was er heel erg blij mee omdat ik overal wel een goede foto zie.

Witte woestijn duinen met kleine en grote meren water daarin. Het is echt een bizare plaats. Bijna buitenaards. Attins en Barreirinhas verschillen gelukkig erg van elkaar en van beide heb ik genoten. Als je de tijd hebt dan zou ik iedereen zeker aanraden om hier heen te komen. Als je de tijd niet hebt sla dan zeker een grote stad over en maak tijd 😎 .

Misschien maak je daar zelfs deze foto! :